Supermarine Spitfire  Mk Vb Trop
AN-Y, ER-134, 417 dywizjon kanadyjski (RCAF), Tunezja 1943
model :  Italeri, 1:72, wykonany w 2017 r.

Model poprawiony, z naniesionymi brakującymi elementami i podziałami linii technologicznych oraz uzupełniony blaszką Bilek we wnętrzu kabiny.

Malowanie i oznakowanie samolotu AN-Y (ER134) z 417 dywizjonu kanadyjskiego (417.RCAF), wykonane na podstawie kilkuminutowego archiwalnego filmu dostępnego na You Tube. Numer fabryczny samolotu nieco zasłonięty na kadłubie, odnaleziony i potwierdzony w archiwalnych spisach sprzętu na stronie kanadyjskich sił powietrznych.

Na archiwalnym filmie na You Tube, na przedniej dolnej części kadłuba oraz środkowej, wyraźnie widać bardzo ciemny odcień Azure Blue, natomiast wrażenie jego jaśniejszego odcienia pod skrzydłem to efekt odbicia światła na półmatowej lecz bardzo gładkiej powierzchni skrzydła.

 

***

P-51K "Mustang IV"
GA-V, KH852, 112 sqn RAF, Włochy, początek marca 1945
Model : Airfix, 1:72, konwersja odmiany P-51D, wykonany w 2018 r.
Uzupełnione wnętrze kabiny, zmodyfikowany zestaw elektryki za fotelem. 
Łopaty śmigła Aeroprop i fotel pilota wykonane od podstaw.

Wykonany na podstawie publikacji wydawnictwa Kagero: 
Andre R. Zbiegniewski, "112 sqn  Shark Sqadron, 1942-1945"

***

Curtiss P-40K-5
GA-Q, FR309, 112 sqn RAF, Afryka Północna, początek 1943 r.

Model : Smer, 1:72, wykonany w 2018 r.
Uzupełnione wnętrze kabiny, luki i golenie podwozia  zmodyfikowane.

Wykonany na podstawie publikacji wydawnictwa Kagero: 
Andre R. Zbiegniewski, "112 sqn  Shark Sqadron, 1942-1945"

Fotografia archiwalna z w/w wydawnictwa (str. 9) posłużyła jako źródło wykonania modelu. 
Samolot w publikacji błędnie opisany jako FR412, w rzeczywistości nie mógł istnieć z tym numerem. 
Posiadał go samolot P-40K-10 z już przedłużonym kadłubem. Po analizach dostępnej dokumentacji egzemplarzy P-40K używanych w 112 sqn, okazało się, iż P-40K-5 GA-Q posiadał numer seryjny FR309.

***

Messerschmitt Bf-109G6/R6 Trop
Heinrich Bartels

Czerwone "13" z 11/ JG 27, Sycylia,1943
Model :  Italeri, 1:72, wykonany w 2015 r.

Na lewej fotografii wyraźnie widać, iż łaty na końcówce skrzydła oraz  na usterzeniu wysokości nie były ząbkowane. Można więc wnioskować, iż także na końcówce lewego skrzydła i na całym usterzeniu poziomym łaty miały płynny kształt. Wiele opublikowanych planów pokazuje błędny schemat malowania tego samolotu z wszystkimi łatami ząbkowanymi, także tymi na usterzeniu. (źródło fotografii : internet)

...i jeszcze kilka fotek modelu w bardziej pustynnej scenerii

 ***

 

Focke-Wulf  FW-190D-9
Żółta "4" z 11/ JG 54  lotnisko Oldenburg, jesień 1944, pilot Gefr.Werner Merz
model : stara Hasegawa, 1:72, wykonany w listopadzie 2012 r.

 ***

Focke-Wulf  FW-190A-8
Biała "16" z 13/ JG 54 , Francja, jesień 1944
model :  Hasegawa, 1:72, wykonany w 2013 r.

 ***

Focke-Wulf  FW-190A-8
Żółta "17" z 6/ JG 300, pilot Gfr. Ludwig Sauter, Lobnitz, listopad 1944
model :  Revell, 1:72, wykonany w 2013 r

 ***

 

Jak-9K 
3 Pułk Myśliwski ( 3 IAP ), 1944 r
model : ALANGER, 1:72 wykonany 2009 / 2010 r,  bez elementów fototrawionych  i  żywicznych

Samolot  Jak-9K( Krupnokalibernyj ) wyposażony w działko NS-45 kalibru 45mm, powstał jako rozwinięcie  Jak-9T ( Tjażełyj ) uzbrojonego w działko NS-37 ( wzorowane na dostarczonych do ZSRR w ramach umowy "Land-Lease" samolotach P-39 "Airacobra",  mających główne uzbrojenie takiego samego kalibru ).
Wyprodukowano jedynie 53 samoloty Jak-9K serii próbnej zaś produkcji seryjnej nie rozpoczęto. Ze względu na długość działka, kabinę pilota przesunięto o 40cm do tyłu, mimo to lufa wystawała z kołpaka na 36cm. Amunicja kalibru 45mm, aby zredukować masę i wymiary, miała zmniejszony ładunek miotający w stosunku do nabojów używanych w armatach na ziemi. 

***

Mikojan i Guriewicz  MiG-3  "Za Partiju Bolszewikow" 
pilot: V.V. Rybalko , 122 Pułk Myśliwski ( 122 IAP ) Obrony Moskwy, wiosna / lato1942 r
model : Hobby Boss, 1:72 , wykonany w 2009 r, bez elementów fototrawionych i żywicznych

 ***

Polikarpow I-15bis "52", zima 1941/1942
Narty były tak skonstruowane, aby mogły być założone w razie potrzeby na każdy egzemplarz samolotu bez jego modyfikacji.
Model : ICM 1/72, wykonany w 2008 roku bez blaszek i żywic

***

Polikarpow I-15bis "30"  
71 IAP lotnictwa Floty Bałtyckiej, lato 1942 rok
Model : ICM 1/72, wykonany w 2008 roku bez blaszek i żywic

***

ŁaGG-3 ( seria 4 ) “76”
145 IAP, maj 1941r.
Pilot kpt. Leonid Galczenko
Do sierpnia 1941r. - 8 zwycięstw powietrznych, ogółem 24 zwycięstwa + 12 wspólnych
Model: RODEN 1:72, wykonany w 2007 roku, wzbogacony o blaszki Parta ( niektóre elementy wnętrza kabiny, klapy i pokrywy podwozia)

Samolot ŁaGG-3 powstał w odpowiedzi na pilną potrzebę unowocześnienia radzieckiego lotnictwa. Jego protoplastą był ŁaGG-1 (prototyp – 1940 r, Ławoczkin, Gorbunow, Gudkow), początkowo noszący jeszcze oznaczenie I-22 (według starej nomenklatury). W odróżnieniu od innych radzieckich projektów tego okresu, miał być skonstruowany z nie deficytowych, krajowych materiałów – czyli z drewna. Po pierwszych lotach konstrukcja obiecywała bardzo wiele. Jednak doskonale opracowany prototyp, pokryty rewelacyjną sklejką „Delta” ( impregnowaną za pomocą importowanych z zagranicy żywic i dorównującej pod względem wagi oraz wytrzymałości blasze aluminiowej ) bardzo różnił się od samolotów seryjnych, produkowanych w pośpiechu, z gorszych materiałów i pokrywanych kiepskiej jakości zwykłą sklejką. Wszystkie te czynniki radykalnie zwiększyły masę samolotu, doprowadzając do zdecydowanego pogorszenia osiągów w stosunku do prototypu. Jednak podstawową wadą był mały zasięg. Zdecydowano więc powiększyć zbiorniki paliwa. Przy tym kolejnym wzroście masy sytuacji nie poprawiło zastosowanie najmocniejszego dostępnego silnika jakim był WK-105PF ( M-105PF ). Samolot z powiększonymi zbiornikami paliwa i mocniejszym silnikiem nazwano ŁaGG-3, którego produkcję rozpoczęto wiosną 1941 roku.

***

ŁaGG-3 ( seria 35 ) “30”
Pilot I.I. Lwow
Model: RODEN 1:72, wykonany w 2007 roku, wzbogacony o blaszki Parta ( niektóre elementy wnętrza kabiny, klapy i pokrywy podwozia)

35-ta seria produkcyjna samolotu ŁaGG-3 była produkowana w dużych ilościach . Samoloty tej serii posiadały zmienione kolektory wydechowe silnika, zmodyfikowano także usterzenie poprzez zmianę wyważenia sterów poziomych a także wprowadzenie wyważenia rogowego steru kierunku (zamiast oddzielnych ciężarków przyczepionych do górnej i dolnej części steru kierunku ). Skrócono wloty powietrza do chłodnicy (pod centropłatem) oraz powiększono wlot powietrza do gaźnika (za śmigłem).Jednak nie był to koniec zmian. ŁaGG-3. Prawie każda kolejna seria produkcyjna posiadała większe lub mniejsze modyfikacje.

***

Ła-5F
Pilot : I. N. Kożedub
Samolot ufundowany przez kołchoźnika W.W. Koniewa dla odznaczonego po raz pierwszy Gwiazdą Bohatera Z.S. młodego pilota Iwana Kożeduba
Model: KP 1:72 konwersja , wykonany w 2005 roku, bez blaszek i żywic
Samolot Ła-5F powstał jako dalekie rozwinięcie ŁaGG-3. Posiadał tę samą konstrukcję i analogiczne wnętrze kabiny. Podstawową różnicą było zastosowanie 18-cylindrowego silnika gwiazdowego ASz-82F ( M-82F ) zamiast deficytowego rzędowego WK-105P (PF), którego zdecydowaną większość produkcji przeznaczano dla myśliwców Jakowlewa. W Ła-5F po raz pierwszy uwzględniono prośby pilotów ŁaGG-ów o polepszenie widoczności do tyłu, co zrealizowano poprzez obniżenie wysokości kadłuba za kabiną i zastosowanie nowego oszklenia kabiny pilota (wcześniejsza postać tego samolotu czyli ŁaG-5 oznaczana także Ła-5, była najprostszym połączeniem kadłuba ŁaGG-3 z silnikiem ASz-82 z minimalną konieczną ingerencją w strukturę płatowca ).

***

Macchi C.202 „Folgore”
M.M. 9476, seria IX
90 Squadriglia 10 Gruppo 4 Stormo C.T.
Catania – Sigonella, Sycylia 1943 r.
Model na bazie starego zestawu Revell 1/72 , wykonany w 1998 roku, - wgłębne linie, wnętrze kabiny, przestrzenne komory podwozia, silnik i wyposażenie wykonane ręcznie od podstaw - bez blach i żywicy

Włoskie Ministerstwo Lotnictwa w 1939 roku opracowało założenia dotyczące przyszłościowego myśliwca. Wytwórnia Aeronautica Macchi postanowiła w ramach nowych wymogów ministerstwa zmodyfikować samolot Macchi C.200 „Saetta” napędzany silnikiem gwiazdowym. Wykonano trzy projekty oznaczone C.201, C.202 i C.204 do których projektowano rodzime silniki a z których do realizacji wybrano projekt C.202 z silnikiem A.38. Jednak problemy z dopracowaniem nowych jednostek napędowych przedłużały realizację zamówienia. Kłopoty rozwiązano podejmując licencyjną produkcję niemieckich silników DB 601A-1, które otrzymały oznaczenie RA1000RC41-I „Monsone” a ich produkcję podjęły zakłady Alfa-Romeo w Pemigliano d’Arco. Prototyp z tym silnikiem oblatano 10 sierpnia 1940 roku a głównym konstruktorem był Mario Castoldi.
Ogólnie rzecz ujmując, C.202 powstał przez dostosowanie kadłuba C.200 do montażu silnika rzędowego „Monsone”, natomiast skrzydła, usterzenie ogonowe i podwozie nie uległy większym zmianom. W nowej konstrukcji zastosowano całkowicie zakrytą osłonę kabiny oraz chowane kółko ogonowe. Sam kadłub uzyskał smukły kształt o mniejszym przekroju poprzecznym. W sumie wyprodukowano około 1150 samolotów C.202 „Folgore” ( Błyskawica ). 
Ciekawostką techniczną tego samolotu ( a także C.200 „Saetta” ) jest fakt, iż lewe skrzydło jest dłuższe o 190 mm od prawego. Rozwiązanie takie służyło kompensacji momentu obrotowego śmigła a w rezultacie polepszeniu stateczności kierunkowej. Także lotki były różnej długości: lewa - 2230mm zaś prawa - 2040mm.

***

Samolot Hawker "Hurricane”P.R.II B Trop 
z 318„Gdańskiego” dywizjonu, który użytkował je w Palestynie w 1943 r. Jednak zanim „318” wszedł do walki dostarczono Supermarine „Spitfire” Mk.V
model : Revell 1/72, wykonany w 2004 roku, przebudowany z wersji  IIB ( nie było na rynku jeszcze odmiany Trop z  Revella), wnętrze kabiny, pustynny wlot powietrza do filtra, zasobnik z aparatami fotograficznymi - wykonane od podstaw bez blaszek i żywic

***

Samolot North American N.A.83 “Mustang” I 
z 309 dywizjonu „Ziemi Czerwieńskiej”, na którym w 1942r wykonywał loty por. K.Karaszewski. Wczesne „Mustangi” ze względu na słaby silnik Allison V-1710 nie miały szans w walce z Focke-Wulfami i Messerschmittami, więc przeznaczano je do zadań rozpoznawczych.
model : Italeri 1/72, wykonany w 2003 roku, wnętrze kabiny, wnęka km. BrowningM6 pod silnikiem wykonane ręcznie, bez blaszek i żywic

***

Samolot North American P-51B „Mustang”
z 361FG / 374FS na którym w 1944 roku latał Lt. Robert Eckfeldt. 
„Mustang” stał się dobrym myśliwcem ( od wersji B/C ) dopiero po zamontowaniu w nim silnika od „Spitfire”IX.
model : Revell 1/72,  wykonany w 2003 roku, bez blaszek i żywic

***

Samolot North American P-51D„Mustang”
z 352FG / 328FS „Cripes A’Mighty” na którym latał amerykański as Lt. George „Ratsy”Preddy, 1944 r.
model : Academy 1:72, wykonany w 2003 roku,  poprawiony kształt przodu kadłuba, kołpaka oraz skrzydeł. Łopaty śmigła z modelu Revella. Wnętrze kabiny oraz komór podwozia wykonane od podstaw bez żywic i blaszek fototrawionych
 
***


Republic P-47D-27-RE “Thunderbolt” 
z 79FG / 12AF, Włochy, 1944/45 r
„Thunderbolt” przez pilotów popularnie zwany „Dzbankiem”, był bardzo wytrzymałą maszyną. 
model : Academy 1/72 , wykonany w 2001 roku,  wszelkie elementy uzupełniające wykonane od podstaw, bez blaszek i żywic

***

Samolot Republic P-47M-1 „Thunderbolt”
Na tym egzemplarzu od kwietnia 1945 r latał kpt. Bolesław Gładych
Revell 1/72, wykonany w 2000 roku, bez blaszek fofotrawionych i elementów żywicznych - wszelkie elementy wykonane ręcznie od podstaw

***

Messerschmitt  Me-262A-1a
11./ JG7, Niemcy, 1945
model : Revell 1/72, wykonany w  2005 roku, wnętrze kabiny, elementy komory uzbrojenia, oraz silnik wykonane ręcznie bez blaszek fototrawionych i elementów żywicznych

***

Messerschmitt Bf-109E-3 (późny - czyli z modyfikacjami jak w E-4)
Pilot Oblt. Fritz Losigkeit dowódca 2 Staffel JG 26 "Schlageter" 
model : ICM 1/72,  wykonany w 2008 roku
Lotnik ten brał udział w wielu kampaniach na wielu frontach. Na front wschodni przeniesiony 20 maja 1943 roku po nieporozumieniach z dowództwem. W czasie wojny zestrzelił 68 samolotów przeciwnika z tego 7 zwycięstw na froncie zachodnim i aż 61 zwycięstw na froncie wschodnim! Brał udział w działaniach lotniczych w czasie bitwy na Łuku Kurskim. Mimo męstwa Krzyżem Rycerskim odznaczony dopiero pod koniec wojny, w drugiej połowie kwietnia 1945 roku. Przeżył wojnę. 

***

Bell  P-39N "Airacobra"
pilot  Lejt. Sukchow
model : Academy 1/72, wykonany w 2006 roku. Model wzbogacony blaszkami "Eduard"

 ***

(c) Copyright Jaroslaw Sobocinski 2007 - 2017